1- صرف غذاي مفصل در روز جمعه - اگر مطابق عادت غذايي هفتگي نيست - ممنوع است، به دليل اينکه افراد بتوانند غذاي شبات را با اشتها بخورند؛ که اين خود در زمرهي احترام شبات محسوب ميشود. اين ممنوعيت نهتنها براي بعدازظهر، بلکه براي تمام روز جمعه (از صبح) ميباشد. اما غذايي که به صورت روزمره در طول هفته هم خورده ميشود، هيچ ممنوعيتي در تمام طول روز جمعه ندارد. البته ميصواست که بعد از گذشت نه ساعت زماني از روز (يعني از زمان طلوع آفتاب تا پايان نه ساعت زماني[1]) ديگر شروع به خوردن نکنيم. يعني خانواده بايد قبل از سه ساعت زماني مانده تا غروب آفتاب، صرف غذا را شروع کرده باشند. وقتي که خانواده صرف غذا را قبل از اين زمان شروع کردهباشند، ميتوانند صرف غذا را تا بعد از اين زمان هم ادامه دهند. (زمان فوق در تقويمهاي شرعي زمان تفيلا، نيم ساعت قبل از «زمان شروع ارجح مينحا» ميباشد.)
2- خوردن غذاي کمحجم و بدون نان، حتي اگر مطابق با عادت هفتگي نباشد و فقط براي رفع گرسنگي و به اصطلاح "ته دل را گرفتن"، صرف شود، حتي بعد از 3 ساعت مانده تا غروب مجاز است، و لازم نيست که از ميل کردن آن امتناع کرد. ولي به هر جهت کساني که در اين مورد بر خود سخت ميگيرند، بر آنها برکت (براخاي) حداوند واقع ميشود. با اين وجود، شخص عاقل، آيندهنگر است؛ يعني در خاطر دارد که حتماً بتواند وعده غذايي شبات را با اشتها ميل کند؛ زيرا احترام شبات بسيار بسيار زياد است.
3- نوشيدن انواع مايعات در تمام طول روز جمعه مجاز مي باشد. ولي به هر جهت، ميصواست که مانند بند يک، از ساعت نهم روز به بعد، از نوشيدن زياد مايعات (به حدي که باعث سيري شود) خودداري نمود؛ چرا که مطمئناً در آن صورت قادر نخواهد بود شام شبات را با اشتها ميل کند. همچنين ميصواست که از ساعت نهم روز به بعد، از نوشيدن مُسکرات (نوشيدني هاي مستکننده) خودداري نمود، چون ممکن است بهخاطر مستي کلاً نتواند ضيافت شبات را برگزار کند.
4- حسيديم و پرهيزگاران رسم دارند که برخلاف روزهاي هفته، روزهاي جمعه حتي قبل از پايان ساعت نهم، وعده غذايي خاصي نداشتهباشند.بلکه از روزهاي معمولي کمتر غذا ميخورند، آن هم نه به عنوان يک وعده غذايي کامل.عدهاي ديگر نيز بر خود سخت ميگيرند و از نيمه روز به بعد، فقط ميوه يا شيرينيجات ميل ميکنند.
5- برگزاري ضيافتهاي ميصوايي که با روز جمعه مصادف شدهاند (مثل ضيافت بريتميلا يا بازخريد فرزند اولزاد از کُوهِن يا برميصوا) از اصل دين مجاز است و ميتوان آنها را حتي بعد از ساعت نهم روز هم برگزار نمود. به هر صورت سعي کنند که تا آنجا که امکان دارد، اين ضيافت هر چه زودتر برگزار شود. بسيار شايسته و ارجح است که آن را قبل از نيمهي روز، و يا حداقل قبل از ساعت نهم روز برگزار نمود.
6- افراد پرهيزگاري هستند که هر جمعه را تعنيت ميگيرند، بخاطر اينکه در شب شبات ضيافت شبات را با اشتها صرف کنند. وليکن فتوادهندگان بر اين عقيده هستند که افراد در روز جمعه تعنيت نگيرند، تا با دهان تعنيت وارد شبات نشوند. مگر اشخاصي که بسيار کماشتها هستند و وقتي که در روز غذا بخورند، شب نخواهندتوانست با اشتها غذا صرف کنند، که در اين حالت تعنيت براي آنها خوب خواهد بود. البته بايد توجه داشت که همه موارد فوق براي افراد پرهيزگار و افرادي است که اعمالشان صرفاً براي رضاي حداست، و حتي زماني که گرسنه هستند، ميتوانند بر غريزه بد به خوبي مسلط شوند و غذا را با نيت انجام ميصوا و به عنوان ميصواي ضيافت شبات ميل مي کنند. اما عامه مردم وقتي گرسنه هستند، به فکر خوردن به عنوان احترام شبات نبوده و تنها نيتشان رفع گرسنگي خواهد بود. بنابراين ارجح است در روز جمعه تعنيت نگيرند.
تعنيت فردي را (که زمان مشخصي ندارد)، نميتوان در روز جمعه گرفت. اما تعنيتهايي را که براي آنها زمان معيني مشخص شدهاست و با روز جمعه مصادف شدهاند (مثل تعنيت سالروز وفات والدين يا تعنيت روز هفتم اَدار، براي کساني که رسم دارند که در اين ايام تعنيت ميگيرند) در روز جمعه ميتوان گرفت. در اين حالت تعنيت را تا زمان خروج ستارگان نگاه ميدارند (و با گفتن قيدوش شب شبات تعنيت را بازميکنند). همين طور اگر تعنيت «دهم طوت» در روز جمعه واقع شد، لازم است که آن را تا زمان خروج ستارگان کامل کنند. همچنين در مورد تعنيتي که براي باطل کردن خواب بد ميگيرند، لازم است که تا آن را خروج ستارگان کامل کنند.
1. يک ساعت زماني برابر با يک دوازدهم طول روز است.