در ابتداي پاراشاي شوفطيم، تورا به ما دستور مي دهد که قضات و ماموراني براي نظارت بر صحت اجراي فرامين تورا در ميان جامعه تعيين نماييم. اين وظيفه تا آنجاست که در زماني که بِت دين (دارالشرع)، قدرت اجرايي داشته باشد، مي تواند از اين قدرت در نظارت بر اجراي صحيح دستورات توراي مقدس استفاده نمايد.
ولي آيا امروزه که بِت دين اين قدرت اجرايي را ندارد، آيا اين وظيفه از عهده ما برداشته شده است؟!
خير! اين وظيفه بر عهده يکايک آحاد جامعه است، که در صورت مشاهده عدول از فرامين حياتبخش تورا، سعي در اصلاح و پيشگيري از آن نموده، و به هر نحو ممکن به کمک به دوستي که از اجراي صحيح فرمان تورا بي اطلاع است، بشتابند.
ذکر بخشي از نامه معروف «הָרָב אֶלִיעֶזֶר מְנַחֵם שַׁךְ זצ"ל» در اين خصوص، خالي از لطف نيست. ايشان مي نويسد:
« اعصار گذشته، جهت تغيير در وضع جامعه، نياز به حضور نوابغ و يا اساتيد برجسته در ميان جامعه داشتند. ولي اکنون با پيشرفت هاي شگرفي که به شکر حدا در عرصه ترويج تورا به دست آمده است، هر فرد و فرد از ميان آحاد جامعه، مي تواند تغييري اساسي در زندگي خود، عزيزان خود، اطرافيان، و حتي تمام جامعه به وجود آورده، و بسياري از نزديکان و دوستان تحت نفوذ خود را به راه تورا و حيات جاودان، نزديک و نزديک تر سازد. بنابراين اين وظيفه، شامل هر يک از ما اعضاي جامعه مي شود، که بدون هيچ بهانه اي، هر يک در حد توان خود، در اين راه مقدس بکوشيم. هر يک دستي براي کمک به سوي ناآشنايي بگشاييم.
نجات هر فرد و نزديک تر نمودن او به تعاليم حدا و زندگي مطابق تورا، نه تنها باعث آسيب اجتماعي نمي شود، بلکه سود خالص است. شخصي که منطبق با تورا زندگي مي کند، از زير پا نهادن حقوق ديگران، انحرافات اخلاقي و اجتماعي، و بسياري از گناهان و اشتباهات کوچک و بزرگ، به دور است. فاصله ميان بهشت و جهنم، چون تار مويي است. بياييد بهشتي باشيم. روي صحبت من، نه فقط با شما، که پيش و بيش از همه با خودم است. همه ما بايد تلاش کنيم. به سرعت تلاش کنيم. يک روز هم يک روز است ...
همگي ما، دير يا زود، بايد در برابر دادگاه ا.لهي حاضر شده و از اعمال خود در اين دنيا دفاع نماييم. به راستي آيا بهانه هايي که بسياري از ما براي خودداري از کمک معنوي و يا اصلاح اعمال خود و ديگران، آورده و مي آوريم، در آن دادگاه نيز کارساز خواهند بود؟! چه فکري براي خود و آينده خود کرده ايم؟! ...
سعي و تلاش در راه نزديک تر نمودن حتي يک نفر به راه صحيح زندگي، فرماني است که هشم ييتبارخ، از عشق بي نهايت خود نسبت به ما، به ما عطا کرده است. تلاش در راه آشنا نمودن حتي يک دوست ديگر، با اين عشق لايتناهي خالق به مخلوق، زيباترين تلاشي است که يک شخص باايمان مي تواند در راه اثبات ايمان واقعي خود نسبت به خالقش به انجام رساند ... »
ماه الول، ماه بازگشت به سوي حدا و توراي اوست. آخرين بار، چه زماني برنامه زندگي مان را تصحيح کرده ايم؟! پيش از آنکه به اصلاح ديگران بپردازيم، بايد از خودمان شروع کنيم. بياييد هر چه بيشتر در اين ماه، هم خود، و هم دوستان خود را با راه تورا بيشتر آشنا نموده، و با نزديک نمودن حتي يک نفر به راه زندگي، دنيايي را از تباهي نجات بخشيم.
כָּל הַמְקַיֵּם נֶפֶשׁ אַחַת מִיִּשְׂרָאֵל, כְּאִלּוּ קִיֵּם עוֹלָם מָלֵא:
هر که يک فرد را زندگي مي بخشد، گويي جهاني کامل را پابرجا نگاه داشته است. (تلمود، سنهدرين 37 الف)
در حال پردازش...
